woensdag 21 mei 2014

Voor wat hoort wat: Wat Schuift 'T?

Mensen in de krachtwijken willen best participeren, alleen het moet duidelijk zijn wat zij eraan hebben.
Dit is een gouden regel die eigenlijk voor iedereen geldt. Een tijdje geleden hebben wij (Labyrinth Onderzoek & Advies) voor en met de Utrechtse wijkraad Overvecht het project ‘Wat schuift 't?’ in gang gezet. In de vele gesprekken met jongeren in wijken hadden we al gemerkt dat jongeren best wat willen. Gechargeerd gezegd biedt het theoretisch georiĆ«nteerde Onderwijssysteem en de hele participatie en wijkaanpak en de huidige nieuwe wijkteams/ buurtteams/ wijkcoaches voor veel jongeren nauwelijks prikkels. Het is volstrekt onduidelijk wat men wil bereiken en jongeren worden er vaak nauwelijks bij betrokken. Wat voor jongeren geldt, geldt trouwens net zo goed voor de wijkbewoners van krachtwijken en achterstandswijken.

De hoogopgeleide professionals, kennisinstituten, de overheid, en ook mijn eigen sector van adviesbureaus besteden veel tijd aan allerlei (betaalde) bijeenkomsten en vergaderingen.

Ali of Anita van 3 hoog heeft wel wat anders aan zijn hoofd dan praten over participeren, weer vrijwillig meehelpen om bewoners voor een bijeenkomst te werven, naar een voorlichtingsbijeenkomst te gaan, enz. Het is soms de wereld op zijn kop. Zo kwam ik laatst een functionaris tegen die betaald wordt om de onwetende wijkbewoners op de hoogte te brengen van het sportaanbod in de wijk......terwijl de sportverenigingen zoals de Taekwondovereniging al meer dan een decennium heel intensief samenwerken met de basisscholen en gemeente….

‘What’s in it’ voor de wijkbewoner?
Uiteraard ben ik voorstander van het aanpakken van problemen en daar zijn ook professionals voor nodig. De nieuwe tendens is participatie en burgerkracht. Daar ben ik al lang voordat dit zo werd gepropageerd een voorstander van. Vandaar dat wijkeconomie.eu en wijkcooperatie.nl daarvoor zijn opgericht. Maar wat vergeten lijkt te worden, is het belang van het betrekken van mensen van onderop. Het is heel normaal dat er geld moet worden gevraagd voor professionele begeleiding, maar is het heel vreemd dat mensen die voor hun vrijwillige inzet er ook iets voor terug willen zien? Vaak is alleen al een vrijwilligersvergoeding teveel gevraagd. Het hoeft niet alleen om geld te gaan, maar belangrijk is dat het helder wordt wat men ervoor terug krijgt. De hoogopgeleide die zich in de politiek mengt, krijgt een netwerk en een beter cv heel veel inhoud. Maar wat krijgt de lager opgeleide die aan het overleven is ervoor terug.

Dit doet me denken aan de bekende uitspraak van Schaefer: “In gelul kun je niet wonen” We moeten nu uitkijken voor “Met geparticipeer kan ik mijn huur niet betalen”

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen