woensdag 9 december 2015

Selfmanagement: populair zorg-taalgebruik en de nieuwe kleren van de keizer

Vanochtend een belangrijk overleg gehad met verschillende zorginstellingen over hoe de zorg cultuursensitiever moet worden. Plat gezegd, zorgaanbieders en zorgstudenten, moeten meer kennis en vaardigheden ontwikkelen m.b.t. het sterk verkleurende zorg-cliënteel in Nederland. Het gesprek was met mensen die met hun voeten in de klei van de zorg staan en midden in de stress en drastische veranderingen die de decentralisatie van de zorg met zich meebrengt. Al jaren ben ik verbaasd over het vakjargon en wishfull thinking vanuit de jargon-trendsetters. Ik was hier in het werken met mensen uit het onderwijs al vaker over gevallen, maar door dit gesprek kwam mijn verbazing over het populaire begrip "SELFMANAGEMENT" weer naar boven.

Te makkelijk gedacht over Selfmanagement?


Verbazing omdat het een toverwoord lijkt te zijn wat helemaal niet aansluit bij veel belangrijke aandachtsgroepen in de zorg. Mensen in hoge torens bedenken een trend en stellen dit als voorwaarde voor beleid en subsidie-geldstromen, en tataa, vervolgens gaat iedereen met selfmanagement aan de slag. Natuurlijk stel ik het hiermee te simpel voor en natuurlijk is er zeker een zelf-tendens onder handige mensen die met smartwatches, websites en apps, heel veel zelf willen en kunnen doen. Dat is natuurlijk hartstikke goed, net zo goed als dat participatie, zelfredzaamheid en zelfbeheer heel goed kunnen zijn. Het is zeker ook goed om te proberen mensen zelf  de regie te geven. Maar wordt er niet veel te makkelijk over de mensen heen gewalst die niet zo handig zijn? En moet beleid juist niet worden afgestemd op de vraag in plaats van andersom?

De nieuwe  kleren van de keizer


Selfmanagement lijkt op een door zorgverzekeraars en overheid gewenste self-fullfilling prophecy. Voor heel veel mensen is het uitkiezen van de juiste zorgverzekeraar al niet te doen, laat staan als je in de schulden zit, last hebt van COPD, een groot gezin en ook nog eens suikerziekte?? Wat ik me  afvraag als ik deze term in een overleg met praktijkmensen hoor is: zijn er genoeg mensen die tegen de jargon-trendsetters zeggen: Keizer waar zijn u kleren? Doe eens normaal en stop met het abstracte gepraat en kom in het werkveld?

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen